از شیر گرفتن یکی از علل ایجاد گونه‌ انسانی بوده است

0 ۵۰

از شیر گرفتن دیرهنگام ما را آدم کرد!

با آنالیز دندان فسیل شده بعضی از قدیمی‌ترین نیاکان‌مان، یک گروه از دانشمندان دانشگاه بریستول انگلستان و لیون فرانسه به تازگی کشف کرده‌اند که انسان‌های اولیه نسبت به نیاکان تکاملی دیگرشان به نسبت بسیار بیشتری به کودکان خود شیر می‌داده‌اند و دیرتر از آنها پروسه از شیر گرفتن را شروع می‌کردند.

شما همچنین می‌توانید مقاله “چپ دست بودن یا نبودن، مسئله نوع شیر دهی است!” را نیز مطالعه نمایید.

نتایج این تحقیقات که در مجله Science Advances منتشر گشته است و اولین نگرش درباره یادگرفتن عمل از شیر گرفتن را که در یادداشت‌های فسیلی نادیده گرفته شده است به ما می‌دهد.

این تیم مقداری دقیق از 40 دندان فسیل شده موجود در نیاکان فسیلی جنوب آفریقایی را نمونه‌گیری کردند که آن گونه‌ها شامل انسان‌های اولیه، Paranthropus robustus و Australopithecus africanus بودند.

آنها میزان ایزوتوپ‌های کلسیم پایدار درون مینای دندان‌ها را اندازه‌گیری کردند که تابع میزان شیر مادر مصرف شده توسط نوزاد می‌باشد.

با بازسازی سن آن کودکان توسط میزان رشد مینای دندان، آنها نشان دادند که نوادگان انسان‌های اولیه میزان بسیار زیادی از شیر مادر را تغذیه کرده بودند که مدت آن تا حدود 3 تا 4 سالگی آنها تخمین زده می‌شود که باعث ظهور استعدادهایی شده است که مختص سویه انسان می‌باشد که شامل رشد مغزی نیز است.

نوادگان دورتر چگونه بودند؟

در مقابل نوادگان انسان‌ها، نوزادان Paranthropus Robustus که در حدود یک میلیون سال پیش منقرض شده‌اند و درمورد آناتومی دندان نیز مانند نوزادان Australopithecis africanus گونه‌های مقاومی بودند، نوشیدن میزان زیاد شیر را در اولین ماه‌های زندگی خود متوقف کردند و در آنها پروسه از شیر گرفتن نوزادان زود‌تر شروع می‌شده است.

این تفاوت‌ها در رفتارهای پرستاری با چالش‌های بزرگی در ساختارهای اجتماعی گروه‌ها همانند فاصله زمانی تولد هر فرزند با فرزند دیگر مواجه شد.

یکی از رهبران این مطالعات، دکتر Theo Tacail از دانشکده علوم زمین دانشگاه بریستول می‌گوید:

یاد گرفتن عمل از شیر گرفتن نوزادان بین اعضای مدرن خانواده انسانیان که شامل انسان و میمون‌های بزرگ مدرن (که شامل اورانگوتان‌ها، گوریل‌ها، شامپانزه‌ها و بونوبوها می‌باشد) متفاوت است.

رشد چنین تفاوت رفتاری نقش اصلی را در تکامل اعضای سویه انسان‌ها بازی کرده است و با اندازه و ساختار گروه‌های اجتماعی، رشد مغز و آمارهای جمعیتی آنان ارتباط داشته است.

هرچند که درک این تغییرات رفتاری با بررسی فسیل‌هایی که مربوط به میلیون‌ها سال پیش بوده‌اند یک چالش محسوب می‌شود ولی هرچند با تمام این چالش‌ها، سندی کوچک به ما اجازه بحث درباره چگونگی مراقبت از فرزندان مربوط به گونه‌های این فسیل‌ها را می‌دهد.

این یافته‌ها فشار برای گردش‌های بیشتر برای ترکیبات ایزوتوپ پایدار کلسیم را در فسیل‌ها زیاد می‌کند تا تکامل مشترک روش‌های از شیر گرفتن نوزادان با دیگر استعداد‌ها مانند اندازه مغزی و رفتارهای اجتماعی را بیشتر درک کنیم.

منبع دانشگاه بریستول
مقاله Science Advances

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.