رضایت زناشویی با بخشش و همدلی افزایش می‌شود

رضايت زناشويی
0 ۴۵

دلبستگی و رضایت زناشویی

رضایت زناشویی را می‌توان به عنوان یک موقعیت روانشناختی در نظر گرفت که خود به خود به وجود نمی‌آید بلکه مستلزم تلاش هر دو زوج، به ویژه در سال‌های اولیه که رضایت زناشویی بیسیار بی‌ثبات است و روابط در معرض بیشترین خطر قرار دارد، می‌باشد.

به شما توصیه می‌کنیم مقاله ” هر آنچه باید درباره ناباروری بدانید ” را از دست ندهید.

یکی از بانفوذترین دیدگاه‌ها نظریه سبک‌های دلبستگی  Bowlby است .دلبستگی عبارت از پیوندهای عاطفی عمیق که با افراد خاص در زندگی خود برقرار می‌کنیم، طوری که باعث می‌شود وقتی با آنها تعامل می‌کنیم احساس نشاط و شعف کرده و به هنگام استرس از اینکه آنها را در کنار خود داریم، احساس آرامش کنیم.

در اصطلاحات نظریه دلبستگی، بزرگسالان دارای دلبستگی ایمن آن دسته افرادی هستند که یک حس مثبت نسبت به خود و درک مثبتی از دیگران دارند این افراد از لحاظ اجتماعی اعتماد به نفس بیشتری دارند و موفقترند.

بزرگسالان دارای سبک دلبستگی اجتنابی خودشان را به صورت خودبسنده می‌بینند، آسیب-پذیری را انکار می‌کنند و ادعا می‌کنند که نیاز به روابط نزدیک ندارند.

بزرگسالان دارای سبک دلبستگی اضطرابی گرایش کمتری به داشتن دیدگاه مثبت در مورد خودشان دارند. آنها اغلب در مورد ارزش خودشان به عنوان یک همسر شک دارند و خودشان را برای فقدان پاسخگری همسرشان سرزنش می‌کنند.

افراد با سبک دلبستگی ایمن، تعارض کمتر، رضایت و ثبات بیشتر و دوره‌های طولانی‌تری در روابط عاشقانه خود تجربه می‌کنند و افراد با سبک‌های دلبستگی ناایمن تعارض بیشتر، رضایت و ثبات کمتر و دوره‌های کوتاه‌تر در روابط عاشقانه خود تجربه می‌کنند.

در روابط زناشویی عوامل متعددی باعث رضایت همسران از یکدیگر می‌گردد. بخشش یکی از مهم‌ترین عوامل مؤثر در رضایت زناشویی محسوب می‌شود.

هدف از پژوهش حاضر آزمودن مدل رابطه سبک‌های دلبستگی با رضایت زناشویی با میانجی‌گری بخشش و همدلی بود.

نتایج بررسی

نتایج حاصل از تحلیل مسیر نشان داد که سبک‌های دلبستگی علاوه بر اثر مستقیم بر رضایت زناشویی به طور غیرمستقیم و از طریق نقش میانجی‌گری عامل بخشش و همدلی بر رضایت زناشویی اثر دارند.

افراد دارای سبک دلبستگی اضطرابی معمولاً در روابط خود، سطوح بالایی از، ترس از طرد شدن را تجربه می‌کنند و نیز نتایج آزمون‌های پژوهش نشان داد که رابطهی علّی منفی و معناداری بین دلبستگی اضطرابی و بخشش زناشویی وجود دارد. به این معنا که هرچه افراد دارای سبک دلبستگی اضطرابی شدیدتری بودند، کمتر قادر به بخشش بودند.

در ادامه نتایج رابطهی علّی منفی و معناداری بین دلبستگی اجتنابی و بخشش وجود دارد. افراد دارای سبک دلبستگی اجتنابی انتظار دارند که دیگران نسبت به آنها بی‌اهمیت و طردکننده باشند.

افراد دارای دلبستگی اجتنابی نسبت به دیگران، غیراعتمادکننده، دوری‌کننده و با نزدیکی بین فردی باعث ناراحتی‌شان می‌شود.

همچنین رابطهی علّی منفی و معناداری بین دلبستگی اضطرابی و همدلی وجود دارد.

جو خانواده در سال‌های نخستین زندگی فرد، نه تنها کیفیت روابط بین فردی را در آینده شکل می‌بخشد بلکه بذری برای رشد ظرفیت درگیری همدلانه را نیز می‌پاشد.

افراد با دلبستگی ناایمن، تمایل به احساس نگرانی بیشتر و همچنین اجتناب بیشتر برای محافظت از خود در روابط بالقوه حمایتی نشان می‌دهند.

لازمه همدلی صمیمیت و نزدیکی است، اما افراد دارای سبک‌های دلبستگی اجتنابی با گرفتن فاصله هیجانی از دیگران باعث می‌شوند که افراد کمتر با یکدیگر گفتگو کنند و کمتر در مسائل همدیگر درگیر شوند، بنایراین شرط اساسی همدلی که ورود به دنیای طرف مقابل است را نادیده می‌گیرند.

به طور کلی، با تعیین سطح سلامت خانواده اصلی و عوامل تشکیل‌دهنده آن و همچنین سبک دلبستگی افراد می‌توان میزان سازگاری و رضایت زناشویی نسبی آنها را پیش‌بینی کرد و در صورت نیاز آموزش‌های لازم را بر حسب این موارد به زوج‌ها ارائه داد تا رضایت و سازگاری بیشتری در زندگی به دست آید.

مقاله مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.