رضايت زناشويی با بخشش و همدلي افزايش مي‌شود

رضايت زناشويی
0 50

دلبستگي و رضايت زناشويی

رضايت زناشويی را مي‌توان به عنوان يک موقعیت روانشناختي در نظر گرفت که خود به خود به وجود نمي‌آيد بلكه مستلزم تلاش هر دو زوج، به ويژه در سال‌های اولیه که رضايت زناشويی بیسیار بي‌ثبات است و روابط در معرض بیشترين خطر قرار دارد، مي‌باشد.

به شما توصیه می‌کنیم مقاله ” هر آنچه باید درباره ناباروری بدانید ” را از دست ندهید.

يكي از بانفوذترين ديدگاه‌ها نظريه سبک‌های دلبستگي  Bowlby است. دلبستگي عبارت از پیوندهای عاطفي عمیق که با افراد خاص در زندگي خود برقرار مي‌کنیم، طوری که باعث مي‌شود وقتي با آنها تعامل مي‌کنیم احساس نشاط و شعف کرده و به هنگام استرس از اينكه آنها را در کنار خود داريم، احساس آرامش کنیم.

در اصطلاحات نظريه دلبستگي، بزرگسالان دارای دلبستگي ايمن آن دسته افرادی هستند که يک حس مثبت نسبت به خود و درك مثبتي از ديگران دارند اين افراد از لحاظ اجتماعي اعتماد به نفس بیشتری دارند و موفقترند.

بزرگسالان دارای سبک دلبستگي اجتنابي خودشان را به صورت خودبسنده مي‌بینند، آسیب-پذيری را انكار مي‌کنند و ادعا مي‌کنند که نیاز به روابط نزديک ندارند.

بزرگسالان دارای سبک دلبستگي اضطرابي گرايش کمتری به داشتن ديدگاه مثبت در مورد خودشان دارند. آنها اغلب در مورد ارزش خودشان به عنوان يک همسر شک دارند و خودشان را برای فقدان پاسخگری همسرشان سرزنش مي‌کنند.

افراد با سبک دلبستگي ايمن، تعارض کمتر، رضايت و ثبات بیشتر و دوره‌های طولاني‌تری در روابط عاشقانه خود تجربه مي‌کنند و افراد با سبک‌های دلبستگي ناايمن تعارض بیشتر، رضايت و ثبات کمتر و دوره‌های کوتاه‌تر در روابط عاشقانه خود تجربه مي‌کنند.

در روابط زناشويی عوامل متعددی باعث رضايت همسران از يكديگر مي‌گردد. بخشش يكي از مهم‌ترين عوامل مؤثر در رضايت زناشويی محسوب مي‌شود.

هدف از پژوهش حاضر آزمودن مدل رابطه سبک‌های دلبستگي با رضايت زناشويی با میانجي‌گری بخشش و همدلي بود.

نتایج بررسی

نتايج حاصل از تحلیل مسیر نشان داد که سبک‌های دلبستگي علاوه بر اثر مستقیم بر رضايت زناشويی به طور غیرمستقیم و از طريق نقش میانجی‌گری عامل بخشش و همدلي بر رضايت زناشويی اثر دارند.

افراد دارای سبک دلبستگي اضطرابي معمولاً در روابط خود، سطوح بالايي از، ترس از طرد شدن را تجربه مي‌کنند و نیز نتايج آزمون‌های پژوهش نشان داد که رابطه علّي منفي و معناداری بین دلبستگي اضطرابي و بخشش زناشويی وجود دارد. به اين معنا که هرچه افراد دارای سبک دلبستگي اضطرابي شديدتری بودند، کمتر قادر به بخشش بودند.

در ادامه نتايج رابطه علّي منفي و معناداری بین دلبستگي اجتنابي و بخشش وجود دارد. افراد دارای سبک دلبستگي اجتنابي انتظار دارند که ديگران نسبت به آنها بي‌اهمیت و طردکننده باشند.

افراد دارای دلبستگي اجتنابي نسبت به ديگران، غیراعتمادکننده، دوری‌کننده و با نزديكي بین فردی باعث ناراحتي‌شان مي‌شود.

همچنین رابطه علّي منفي و معناداری بین دلبستگي اضطرابي و همدلي وجود دارد.

جو خانواده در سال‌های نخستین زندگي فرد، نه تنها کیفیت روابط بین فردی را در آينده شكل مي‌بخشد بلكه بذری برای رشد ظرفیت درگیری همدلانه را نیز مي‌پاشد.

افراد با دلبستگي ناايمن، تمايل به احساس نگراني بیشتر و همچنین اجتناب بیشتر برای محافظت از خود در روابط بالقوه حمايتي نشان مي‌دهند.

لازمه همدلي صمیمیت و نزديكي است، اما افراد دارای سبک‌های دلبستگي اجتنابي با گرفتن فاصله هیجاني از ديگران باعث مي‌شوند که افراد کمتر با يكديگر گفتگو کنند و کمتر در مسائل همديگر درگیر شوند، بنايراين شرط اساسي همدلي که ورود به دنیای طرف مقابل است را ناديده مي‌گیرند.

به طور کلي، با تعیین سطح سلامت خانواده اصلي و عوامل تشكیل‌دهنده آن و همچنین سبک دلبستگي افراد مي‌توان میزان سازگاری و رضايت زناشويی نسبي آنها را پیش‌بیني کرد و در صورت نیاز آموزش‌های لازم را بر حسب اين موارد به زوج‌ها ارائه داد تا رضايت و سازگاری بیشتری در زندگي به دست آيد.

مقاله مجله دانشکده پزشکی دانشگاه علوم پزشکی مشهد

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.