تشخیص سریع تر ALS با بیومارکر زیستی

0 ۳

ALS یا همان بیماری اسکلروز جانبی آمیوتروفیک میباشد که در واقع شایع ترین بیماری نورون های حرکتی است.

محققان دانشگاه ایالت کارولینای شمالی، پروتئین هایی را شناسایی کردند که ممکن است برای تشخیص زودهنگام و دقیق بیماری اسکلروز جانبی آمیوتروفیک مفید واقع شوند.

ALS، اغلب به عنوان بیماری لو‌‌گهریک (Lou Gehrig) شناخته می‌شود. یک بیماری تحلیل عصبی و پیشرونده است که بر مغز و نخاع اثر میگذارد.
در حال حاضر هیچ درمان یا داروی موثری برای این بیماری وجود ندارد.

Micheal Bereman، استادیار علوم زیستی در دانشگاه NC میگوید: متوسط زمان فعلی از شروع علائم تا تشخیص بیماری در بیماران مبتلا به ALS، یک تا یک و نیم سال است.
در طول این دوره، بیماران زمان و هزینه زیادی را صرف میکنند.
همچنین پس از آن‌ که یک فرد به عنوان بیمار تشخیص داده شود، ابزار هایی که ما برای نظارت بر پیشرفت این بیماری در اختیار ما قرار دارند، عینی نیستند.

Bereman کسی که در سال ۲۰۱۵  ALS را تشخیص داد، کمبود های روش رایج تشخیص و پیگری ALS را متوجه شد.
بنابراین او و همکارانش تصمیم گرفتند تا بیومارکری را در بیماران مبتلا به ALS بیابند، که قادر است بطور بالقوه، تشخیص بیماری را سرعت ببخشد و تصویر دقیق تری از پیشرفت بیماری به پزشکان بدهد.

این تیم تحقیقاتی، نمونه هایی از مایع مغزی نخاعی (CSF) و پلاسمای خون ۳۳ فرد مبتلا به اسکلروز جانبی آمیوتروفیک و ۳۰ فرد سالم را فراهم کردند.

دکتر Bereman میگوید: ما در پی تفاوت در فراوانی پروتئین ها بودیم.
اساسا اگر پروتئین ویژه ای به میزان بالاتر یا پایین تر از سطح خاصی در مایعات فرد مبتلا به ALS وجود داشته باشد، این پروتئین مورد توجه قرار میگیرد.

آنها با استفاده از طیف سنجی جرمی، بیش از ۱۰۰۰ پروتئین مختلف را در مایعات افراد مبتلا به ALS شناسایی کردند.
سپس از تکنیک ها و ماشین های پیچیده ای برای توسعه مدل هایی که شامل چندین پروتئین بودند استفاده کردند.

دکتر Bereman : در واقع یک ترکیب پروتئینی بود که بهتر از هر پروتئین منفرد دیگر در تشخیص موثر واقع شد.

مدل های حاصل از پروتئین موجود در CSF، مفید تر از مدل های حاصل از پروتئین های  پلاسمای خون بودند.

Bereman دو پروتئین که برای اهداف مورد نظر مناسب می‌آمدند را انتخاب کرد. سپس با تجزیه و تحلیل های بیشتر تلاش کرد تا اعتبار سودمندی آنها را به عنوان نشانگرهای زیستی افزایش دهد.

این پروتئین ها، کیتیناز-۳ (chitinase-3) و آلفا-۱- آنتی کیموتریپسین (alpha-1-antichymotrypsin) هستند.

این دو پروتئین در واقع مرتبط با فعالیت سیستم ایمنی در مغز اند. بنابراین میتوانند به عنوان یک روش عینی، از طریق اندازه گیری آن ها، از میزان اثر بخشی داروهای مورد استفاده در راستای درمان آگاه شد.

همچنین نقش فعالیت سیستم ایمنی در بیماری های تحلیل عصبی از قبیل پارکینسون و آلزایمر شناخته شده است و نشان میدهد که این شیوه جدید برای این بیماری ها نیز قابل استفاده خواهد بود.

در نهایت دکتر Bereman افزود: هدف ما، خلق یک پنل از نشانگان پروتئینی است که میتواند به پزشکان یک مسیر سریع تری برای تشخیص بیماران مبتلا به ALS بدهد.
نیز یک روش عینی که میتواند برای اندازه گیری پیشرفت بیماری، یا برای آزمودن داروهای جدید مورد استفاده قرارگیرد.

 

منبع:

http://yon.ir/yb1Kz

 

 

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.