رمزگشایی کدهای اپی ژنتیک توسط گروه‌های شیمیایی

0 20

رمزگشایی کدهای اپی ژنتیک

روشی جدید برای رمزگشایی کد اپی‌ ژنتیک DNA کشف شد. روش جدید توالی یابی توسط گروه‌های شیمیایی متصل شده به سطح DNA راه مناسبی برای تشخیص بهتر سرطان و سایر بیماری‌های خونی است.

گروه‌های شیمیایی یکی از 4 حرف DNA را در ژنوم نشانه گذاری می‌کنند. تفاوت این علائم و نشانه‌ها در طول DNA بیان شدن یا خاموش بودن ژن را کنترل می‌کند.

محققان برای تشخیص سریع‌تر و دقیق تر بیماری، DNA آزاد شناور که به مقدار محدودی در محیط وجود دارد را بررسی کردند. مثلا اکسترود شدن تومورها به جریان خون را مورد بررسی قرار دادند.

Rahul Kohli استادیار بیوشیمی و بیوفیزیک و داروسازی گفت:

ما امیدواریم این روش توانایی رمزگشایی علائم اپی ژنتیک DNA، در جمعیت‌های کوچک و ناپایدار سلول‌هایی که قبلا مطالعه آنها دشوار بود را داشته باشد. رمزگشایی علائم اپی ژنتیک DNA تعیین می‌کند که آیا DNA از یک بافت خاص می‌باشد یا حتی یک تومور.

محققان تغییرات DNA را در طول دو دهه گذشته برای درک بهتر و تشخیص اختلالات به ویژه سرطان مورد بررسی قرار دادند. در طی چند دهه گذشته اکثر روش‌هایی که برای رمزگشایی کدهای اپی ژنتیک استفاده می‌شود بر پایه یک ماده شیمیایی به نام بی‌سولفیت تکیه می‌کند.

درحالیکه بی‌سولفیت در رمزگشایی کدهای اپی ژنتیک مفید است، محدودیت‌هایی نیز دارد ازجمله:

  1.  قادر به تمایز شایع ترین تغییرات در سیتوزین‌های ساختمان DNA نیست.
  2.  بسیاری از DNA را از بین می‌برد.

آینده این پیشرفت

روش جدیدی که در این مقاله توضیح داده شده است بر اساس عملکرد آنزیم APOBEC DNA deaminases می‌باشد. این آنزیم، نوعی از آنزیم‌های ایمنی بدن است. این روش می‌تواند برای برنامه‌های کاربردی بیوتکنولوژی بازنگری شود.

واکنش شیمیایی deaminase-guided می‌تواند عملی که بی‌سولفیت انجام می‌دهد را بدون آسیب رساندن به DNA به سرانجام برساند.

به عقیده Hao Wu، استادیار ژنتیک، این پیشرفت تکنولوژی راه را برای درک فرآیندهای بیولوژیک پیچیده مانند توسعه سیستم عصبی یا چگونگی پیشرفت تومورها هموار کند.

محققان نشان دادند که با استفاده از این روش رمزگشایی کدهای اپی ژنتیکی یک نوع نورون، 1000 بار DNA کمتری نسبت به روش‌های وابسته به بی‌سولفیت استفاده می‌کند. این روش جدید همچنین می‌تواند تفاوت بین متیلاسیون و هیدروکسی متیلاسیون که دو علامت رایج در اپی ژنتیک هستند را تشخیص دهد.

Kohli میگوید:

ما توانستیم نشان دهیم که مکان‌هایی که در طول ژنوم قرار دارند و ظاهرا تغییر یافته به نظر می‌رسند در حقیقت از نظر توزیع این دو علامت رایج اپی ژنتیک (متیلاسیون و هیدروکسی متیلاسیون) بسیار متفاوت اند. این یافته‌ها نقش بیولوژیکی مهم و تمایز دو علامت رایج اپی ژنتیک را نشان می‌دهد.

منبع:

yon.ir/PtniH

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.