روزه گرفتن و اثر شگرف آن در محافظت از پیری

اثر شگرف روزه گیری در محافظت از بیماری‌های ناشی از پیری
0 417

در دانشگاهی در کالیفرنیا محققان شواهدی یافته‌اند مبنی بر اینکه روزه گرفتن به ساعت‌های شبانه روزی کبد و ماهیچه‌های اسکلتی اثر می‌گذارد و باعث می‌شود که آنها متابولیسم خود را تغییر دهند که در نهایت باعث افزایش سلامتی و مقاومت در برابر بیماری‌های مربوط به پیری می‌شود. این یافته‌ها در به تازگی در cell reports انتشار یافته‌اند.

ساعت شبانه روزی و اثر آن در روزه گرفتن

ساعت شبانه روزی در بدن و اعضای بدن مانند ماشین زمان بندی کننده‌ای است که وظیفه‌اش تنظیم هموستازی در پاسخ به شرایط متغیر محیطی است و زمانی که غذایی خورده می‌شود این غذا به عنوان عامل اثر گذار در بافت‌های خارجی بدن اثر می‌کند ولی تا این زمان این مورد برای ما ناشناخته بود که نبود غذا چه اثری می‌تواند بر روی عمل این ساعت بدنی داشته باشد.

محققان متوجه شدند که نرسیدن غذا به ساعت شبانه روزی اثر گذاشته و باعث فعال شدن پاسخ‌های سلولی ناشی از روزه می‌شود که هردو باعث می‌شوند که تنظیم بیان ژنی مخصوص روزه گیری ایجاد شود و جالب است بدانید که ماهیچه‌های اسکلتی دو برابر کبد به روزه گرفتن پاسخ می‌دهند.

محققان شرایط نخوردن غذا را بر روی موش‌ها اجرا کردند و متوجه شدند که آنها در میزان مصرف اکسیژن، مصرف انرژی و نسبت تبادل تنفسی دچار کاهش می‌شوند و همه این موارد هنگام خوردن دوباره غذا از بین می‌رود دقیقا مشابه نتایجی بود که در انسان‌ها به دست می‌آید.

اثر بر تنظیم بیان ژن

سازماندهی مجدد تنظیم بیان ژن در سلول‌ها که ناشی از نخوردن غذا است باعث تحریک ژنوم به حالتی بسیار آسان گیر در بیان ژن شود و یا در بیانی دیگر این عمل باعث برنامه ریزی مجدد انواع مختلفی از پاسخ های سلولی می‌شود.

به همین سبب روزه گرفتن بهینه که در واقع روزه‌ای است که دارای زمان بندی تنظیم شده باشد می‌تواند به صورت استراتژیکی باعث افزایش کارایی سلول‌ها شده و سرانجام به سلامتی و محافظت از بیماری‌های ناشی از پیری شود.

مقاله Cell

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.