ریبونوکلئاز و مهار کننده پروتئین کیناز، زوج از بین برنده سرطان هستند

ریبونوکلئاز و پروتئین کیناز
0 23

یک نوع از دارو های سرطان مهار کننده های پروتئین کیناز هستند. مهار کننده های پروتئین کیناز یکی از موثر ترین درمان های ملانوم هستند.
در بسیاری از موارد تومور ها در نهایت به دارو ها مقاوم می‌شوند و بیماری عود می‌کند.
یک مطالعه جدید در MIT نشان می‌دهد که ترکیب مهار کننده های پروتئین کیناز با دارو های تجربی به نام ریبونوکلئاز نتایج بهتری در درمان ایجاد میکند.

محققان در آزمایش سلول های سرطانی انسان پی بردند که وقتی دو دارو با هم ترکیب می‌شوند، سلول ها را بسیار موثرتر از اینکه هر کدام از دارو ها به تنهایی مصرف شود، از بین می‌برند. همچنین ترکیب دو دارو می‌تواند در جلوگیری از پیشرفت مقاومت دارویی در تومور ها کمک کند.

Ronald Raines، پروفسور شیمی در MIT گفت: ما پی بردیم که داروی ریبونوکلئاز می‌تواند با سایر دارو های شیمی درمانی سرطان به خوبی همراه شود. این جفت شدن از نظر اصول بیوشیمی منطقی به نظر می ‌آید.

این مطالعه در 3 دسامبر در Molecular Cancer Therapeutics و در 20 دسامبر در نشریه online first  منشر شد.

عملکرد آنزیم ریبونوکلئاز و مهار کننده آن

آنزیم ریبونوکلئاز توسط تمام سلول های انسانی تولید می‌شود. آنها RNA سلولی را که دیگر مورد نیاز نیست، تخریب می‌کنند. همچنین آنها به دفاع در برابر RNA ویروسی کمک می‌کند.

به علت توانایی این آنزیم ها برای آسیب رساندن به RNA سلول ها و از بین بردن آنها Raine بر روی توسعه این آنزیم به عنوان داروی سرطانی کار می‌کند.
او همچنین بر روی پروتئینی که برای کمک به دفاع سلول ها در برابر ریبونوکلئاز ها تکامل یافته است، مطالعه می‌کند. اگر این پروتئین ها کنترل نشوند می‌توانند بسیار مخرب باشند.
این پروتئین، مهار کننده ریبونوکلئاز نام دارد.
این پروتئین به ریبونوکلئاز با نیمه عمر حداقل سه ماه متصل می‌شود. این اتصال قوی ترین واکنش اتصال طبیعی پروتئین می‌باشد که تا کنون ثبت شده است.

تولید پروتئین مهار کننده ریبونوکلئاز در سلول های انسانی

برای ایجاد یک داروی ریبونوکلئاز در آزمایشی محققان آن را تغییر دادند. به طوری که مهار کنندهآنزیم اتصال محکمی ندارد. نیمه عمر تعامل آنها تنها چند ثانیه است.
یک نسخه از این دارو در حال حاضر در فاز یک آزمایش بالینی است.

محققان در یک مطالعه جدید، یک اتصال غیر منتظره بین ریبونوکلئاز ها و آنزیم هایی به نام پروتئین کیناز یافتند. پروتئین کینازها اهداف مهار کننده های پروتئین کیناز هستند.

 

ریبونوکلئاز پروتئین کیناز، زوج درمانگر سرطان

محققان کشف کردند دو دارو بسیار بهتر می‌تواند سلول های سرطانی را از بین ببرد تا زمانی که هر دارو به تنهایی استفاده شود.
این کشف زمانی رخ داد که Hoang تصمیم گرفت پروتئین مهار کننده ریبونوکلئاز را در سلول های انسانی به جای E.coli تولید کند.
او دریافت که سلول های انسانی نسخه ای تولید می‌کنند که دنباله آمینو اسیدی یکسانی با پروتئین تولید شده توسط باکتری داشت. ولی مهار کننده ریبونوکلئاز تولید شده توسط سلول انسانی 100 برابر قوی تر به ریبونوکلئاز متصل است.
این کار نیمه عمر تعامل را از ماه ها تا چند دهه افزایش داد. این قدرت اتصال پروتئین قبلا ناشناخته بود.

 تغییر در مهار کننده ریبونوکلئاز با فسفریلاسیون

محققان تصور می‌کنند سلول های انسانی به نحوی تغییر دهنده مهار کننده بودند. این تغییر به طریقی است که محکم تر متصل شود.
مطالعات آنها نشان داد  که تفاوت مهار کننده تولید شده توسط سلول های انسانی گروه های فسفات اضافه شده به آن بود. فسفریلاسیون اتصال مهار کننده را بسیار قوی تر از هر چیزی که قبلا مشکوک بود، ایجاد کردند.
همچنین محققان کشف کردند که فسفریلاسیون توسط پروتئین کیناز انجام می‌شود که بخشی از مسیر سیگنالینگ EPK سلولی است.

Rains در این باره می‌گوید: این یک تقاطع تصادفی دو استراتژی متفاوت بود.
مامعتقد بودیم اگر بتوانیم این دارو ها را برای جلوگیری از فسفریلاسیون مهار کننده ریبونوکلئاز استفاده کنیم، سپس می‌توانیم ریبونوکلئاز ها را در از بین بردن بردن سلول سرطانی قوی تر کنیم.

نتیجه ترکیب آزمایشی ریبونوکلئاز و مهار کننده پروتئین کیناز

آزمایشات سلول های ملانوم انسان این ایده را پشتیبانی می‌کند.
ترکیبی از مهار کننده کیناز به همراه ریبونوکلئاز برای سلول های سرطانی بسیار مهلک می‌باشد. این دارو ها در ترکیب در غلظت کمتری نسبت به وقتی که به تنهایی استفاده می‌شوند موثرند.
مهار کننده کینازی از فسفریله شدن مهار کننده ریبونوکلئازی جلوگیری می‌کند. همچنین به ریبونوکلئاز اجازه می‌دهد آزادی بیشتری برای انجام عملکرد خود داشته باشد و RNA را از بین ببرد.

Rains می‌گوید: اگر همین امر در انسان های بیمار درست باشند، این رویکرد می‌تواند منجر به کاهش عوارض جانبی و کاهش مقاومت سلول های تومور در برابر دارو شود.

محققان اکنون امیدوارند این ترکیبات دارویی را در موش ها آزمایش کنند. این عمل به عنوان یک گام به سوی استفاده از ترکیبات دارویی در آزمایشات بالینی است.

Rains در این باره می‌گوید: ما امیدواریم که بتوانیم برای تکمیل و استفاده از داروی ریبونوکلئاز در کنار مهار کننده های کینازی، با همکاری برخی از شرکت های دارویی که مهار کننده های مسیر EPK را توسعه می‌دهند، روابط را بررسی کنیم.

محققان موش هایی تولید کردند که ریبونوکلئاز تولید نمی‌کنند. آنها قصد دارند از این موش ها برای مطالعه بیشتر ویژگی های بیولوژیکی این آنزیم استفاده کنند.
مخاطبان عزیز سایت بیولند، شما می‌توانید مقاله مذکور را از اینجا مطالعه نمایید.

 

منبع:

yon.ir/FQPcQ

 

 

 

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.