درک بیشتر یک مخمر پروبیوتیک

ساکارومایسس بولاردی
0 ۴۶

محققان به رهبری پروفسور Johan Thevelein از مرکز میکروبیولوژی VIB-KU Leuven، کشف کرده اند که ساکارومایسس بولاردی (Saccharomyces boulardii)، مخمر پروبیوتیک، مقداری بیش از حد بی نظیر، اسید استیک که مولفه اصلی سرکه است، تولید می‌کند. دانشمندان همچنین توانستند پایه ژنتیکی این ویژگی را پیدا کنند که به آنها اجازه می‌دهد تولید اسید استیک مخمر را اصلاح کنند.

شما می‌توانیدبرای آگاهی بیشتر با موارد استفاده از مخمرها مقاله زیر را نیز مطالعه نمایید:

اگر این ویژگی منحصر به فرد ساکارومایسس بولاردی یعنی اثر پروبیوتیکی آن را بتوان در بین مدل‌های حیوانات بیشتر تأیید کرد، این نتایج می‌تواند اولین پایه ژنتیکی برای قدرت پروبیوتیکی منحصر به فرد ساکارومایسس بولاردی فراهم کند.

نتایج این مطالعه در Genome Research منتشر شده‌است.

داستان مخمر مرموز

در سال 1923 دانشمندان فرانسوی یک گونه مخمر مرموز را از لیچ‌های جنوب شرقی آسیا جدا کردند. معلوم شد این مخمر دارای خاصیت پروبیوتیکی غیرمنتظره و قوی است.

این مخمر به نام ساکارومایسس بولاردی از آن زمان برای معالجه اسهال و سایر بیماری‌های روده تجاری شده‌است و اکنون در داروخانه‌های سراسر جهان با طیف گسترده‌ای از نام‌های تجاری فروخته می‌شود.

تجزیه و تحلیل توالی کل ژنوم نشان داد که این مخمر ارتباط نزدیکی با مخمر بسیار مشهور ساکارومایسس سروزیه (Saccharomyces cerevisiae)، گونه‌ای مخمر که انواع مختلفی از آن معمولا در پخت و پز، تولید آبجو، شراب سازی، تولید بیواتانول استفاده می‌شود، دارد.

توالی DNA این دو نوع مخمر به حدی باهم شباهت دارد که دیگر ساکارومایسس بولاردی به عنوان یک گونه جداگانه در نظر گرفته نمی‌شود، بلکه از انواع S. cerevisiae در نظر گرفته می‌شود.

اینکه چرا مخمر S. boulardii برخلاف S. cerevisiae به عنوان پروبیوتیک بسیار موفق بوده‌است، کاملا به صورت یک راز باقی مانده‌است.

جهش‌هایی برای تولید سرکه

محققان دریافتند که تولید اسید استیک، ماده اصلی سرکه، یکی از ویژگی‌های برجسته ساکارومایسس بولاردی است. اسید استیک به عنوان یک ماده نگهدارنده شناخته شده‌است و رشد همه میکروارگانیسم‌ها را به شدت مهار می‌کند. اما چگونه S. boulardii مفادیر زیادی اسید استیک را تولید می‌کند؟

Thevelein می‌گوید:

ما توانستیم دو جهش منحصر به فرد را در S. boulardii پیدا کنیم که وظیفه تولید اسید استیک را بر عهده دارند. این جهش‌ها می‌توانند به عنوان یک اثر انگشت ژنتیکی عمل کنند که به ما امکان می‌دهد بین این دو نوع مخمر تفاوت قائل شویم و اجازه جداسازی و شناسایی گونه‌های جدید ساکارومایسس بولاردی از طبیعت را می‌دهد.

براساس این دانش، محققان توانستند ویرایش ژنوم CRISPR / Cas را برای از بین بردن توانایی تولید اسید استیک به طور کامل و همچنین تبدیل آنها به تولید کنندگان مقادیر زیاد اسید استیک و کم آن، پیاده‌سازی کنند.

این گونه مخمر اصلاح شده مهم اکنون می‌تواند برای آزمایش اهمیت تولید اسید استیک برای قدرت پروبیوتیکی ساکارومایسس بولاردی در حیوانات آزمایشگاهی مورد استفاده قرار گیرد که به نوبه خود ممکن است مسیر پیشرفت درمان بیماری‌های روده را هموار کند.

منبع VIB
مقاله Genome Research

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.