سلول‌های بنیادی اسکلتی در انسان‌ شناسایی‌ شد

0 ۰

سلول‌های بنیادی اسکلتی قادر به خود نوسازی و تمایز multilineage به استخوان، غضروف و استروما هستند که توسط دکتر Michael Longaker از دانشکده  پزشکی دانشگاه استنفورد و همکارانش جدا شده اند. این اولین بار است که سلول‌های بنیادی اسکلتی، که در موش‌ها مشاهده شده‌است، در انسان‌ها شناسایی شده‌اند.

بافت های اسکلتی مانند استخوان دارای پتانسیل باز زایندگی استثنایی هستند. نقص های استخوانی به آسانی بهبود می یابند، و برخی از مهره‌داران می توانند بخش های کامل اندام خود را بازسازی کنند. اما ظرفیت باز زایندگی بافت‌های اسکلتی در مهره‌داران دیگر محدود است.

به عنوان مثال، استخوان‌ها در موش‌ها و انسان‌ها می‌توانند از نقص‌های کوچک تا متوسط بهبود یابند، اما بافت های غضروف بالغ دارای توانایی باز زایندگی نیستند. علاوه بر این، موش‌ها و  انسان‌ها در طول زمان، زوال شدید مربوط به پیری را در بافت‌های اسکلتی به نمایش می‌گذارند.

سلول‌های بنیادی اسکلتی در انسان‌ شناسایی‌ شد

 

اختلال عملکرد اسکلتی می‌تواند منجر به طیف وسیعی از بیماری‌های مربوط به سن و سال مانند پوکی استخوان و آرتروز منجر به عدم بهبودی صدمات اسکلتی، اختلالات خونی و حتی سرطان شود.

 

با وجود تأثیر قابل توجهی در سلامت و بیماریها، گزینه های درمان با هدف بهبود عملکرد اسکلت، در حال حاضر محدود هستند.

یک مانع عمده این است که تنظیم سلول های بنیادی در سیستم اسکلتی انسان عمدتاً ناشناخته باقی مانده است.

در این مطالعه جدید، دکتر Longaker و همکارانش با شناسایی و مشخص ساختن سلول های بنیادی اسکلتی انسانی و استخوان پایینی و غضروف در انواع بافت، این خلأ در علم را مورد بررسی قرار دادند.

این سلول‌های خود باز زاینده و پر توان در هر دو بافت مغز استخوان جنین و بالغ وجود داشتند و می‌توانند از سلول‌های بنیادی پرتوان تحریک‌شده (iPSCs: induced pluripotent stem cells) مشتق شوند.

با تعریف رابطه بین سلول‌های بنیادی اسکلتی و پیش سازه‌ای اسکلتی در پایین بدن، تیم یک نقشه دودمانی دقیق از تشکیل سلول‌های اسکلتی در انسان‌ها ایجاد کرد.

علاوه بر این، مقایسه ترانسکریپتومیک و اپی‌ژنتیک با سلول‌های بنیادی اسکلتی موش، کنترل مسیر های حفاظت‌شده  تشکیل بافت های اسکلتی از سلول های بنیادی و همچنین مسیرهای مولکولی که ممکن است تفاوت‌های خاص گونه‌ها در رشد استخوان و ساختار اسکلتی را تنظیم کنند به طور تکاملی نشان داد.

دکتر Longaker گفت: “با در نظر گرفتن مسئولیت عظیم پزشکی که از اختلالات اسکلتی مربوط به زوال، نئوپلاستی، اختلالات اسکلتی پس از ضربه، و بعد از عمل جراحی
حاصل می شود، ما اعتقاد داریم که شناسایی این سلول های بنیادی اسکلتی و کشف نقشه دودمان، تشخیص مولکولی و درمان بیماری های اسکلتی را ممکن می سازد ”

دکتر چارلز چان، نخستین مطالعه کننده از دانشکده پزشکی دانشگاه استنفورد، گفت: ” با مقایسه تفاوت‌های مولکولی و کارکردی در انواع خاص سلول‌های بنیادی در گونه‌های مختلف مهره‌داران، ممکن است بتوانیم مکانیسم‌های همگرا و واگرا را که زمینه رشد و احیا بافت را تحت‌تاثیر قرار می‌دهند را کشف کنیم و این درک را به سمت افزایش سلامت و جوان شدن در انسان‌ها اعمال کنیم.”

متن کامل مقاله را از اینجا بخوانید.

منبع:

yon.ir/5DfzZ

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.