عفونت قارچی در مغز منجر به اختلال در حافظه می‌شود

کاندیدا آلبیکنز عامل عفونت قارچی در مغز
0 ۷

عفونت‌های قارچی به عنوان یک چالش مهم در پزشکی در حال ظهور هستند. تیمی از محققان کالج پزشکی بیلور در آمریکا با استفاده از موش‌ها، مدلی را برای مطالعه پیامدهای عفونت قارچی بر مغز، توسعه دادند.

در این تحقیقات مشخص شد موش ها پس از ۱۰ روز عفونت قارچی را از بین می‌برند اما آثار التهابی و اختلال حافظه حداقل تا ۲۱ روز بعد باقی می‌ماند.

محققان در مجله Nature Communications نتیجه‌ای غیر منتظره از کاندیدا آلبیکنز که یک مخمر معمولی است را گزارش دادند. این مخمر می‌تواند از سد خونی مغزی عبور کرده و باعث بروز پاسخ التهابی در مغز شود. در نتیجه پاسخ ایمنی بدن، ساختارهای گرانول مانندی قارچ‌ها را به دام انداخته و موجب بروز اختلالات موقتی در حافظه موش‌ها می‌شود.

جالب توجه است که گرانول‌های ایجاد شده با پلاک‌هایی که در بیماران مبتلا به بیماری آلزایمر یافت می‌شوند ویژگی‌های مشترکی دارند. همچنین پرفسور کری توضیح می‌دهد که عفونت‌های قارچی مسبب بیماری‌های آلرژیک هوایی و گندیدگی است که خطر ابتلا به زوال عقل را افزایش می‌دهد.

انجام آزمایش، برای کشف تاثیر عفونت قارچی بر مغز موش

محققان تحقیقات خود را با تزریق درجه کمی از عفونت قارچی کاندیدا آلبیکنز به یک مدل موش توسعه داده شده برای این مطالعه پیش بردند. این قارچ یک مخمر معمولی بوده و باعث ایجاد بیماری شدید نمی‌شود اما احتمالا پیامدهایی را بر عملکرد مغزی موش خواهد داشت.

آنها چندین دوز مختلف را مورد بررسی قرار دادند و نهایتا از دوز ۲۵۰۰۰ مخمر استفاده کردند.

آنها کاندیدا آلبیکنز را به جریان خون موش‌ها تزریق کردند و از کشف این موضوع که مخمر می‌تواند از سد خونی مغزی عبور کند شگفت زده شدند. این در حالیست که کری و همکاران انتظار عبور مخمر از سد خونی مغزی را نداشتند، اما آنها این کار را انجام دادند.

سد خونی مغزی یک مکانیسم محافظ قوی در برابر انواع مولکول‌های کوچک بزرگ است که قادرند بطور ذاتی به مغز آسیب برسانند. این مولکول‌های کوچک و بزرگ شامل شماری از میکروارگانیسم‌ها (باکتری‌ها، مخمرها و انگل‌های مختلف)، سلول یا ماده ترشحی آنها، می‌باشند.

نتایج تحریک پاسخ ایمنی در برابر مخمرها

به گفته پرفسور کری:

مخمرها پس از ورود به مغز موجب تحریک سلول‌های ایمنی تحت عنوان میکروگلیا می‌شوند. این سلول‌ها در خوردن و هضم کردن مخمرها فعال می‌شوند. همچنین میکروگلیاها مولکول‌هایی را تولید می‌کنند که یک واکنش التهابی را موجب شده و منجر به جذب مخمرها به داخل ساختارهای گرانول مانند مغز می‌شوند. ما این مجموعه نهایی را FIGG می‌نامیم.

همچنین کری و همکارانش حافظه موش‌های آلوده و غیر آلوده به مخمر را مورد آزمایش قرار دادند. آنها متوجه شدند که موش‌های آلوده به مخمر دارای حافظ فضایی مختل شده‌ای هستند که هنگام پاک شدن عفونت تغییر می‌کند. سیستم ایمنی موش‌ها موفق می‌شود که عفونت مخمر را در حدود ۱۰ روز بعد پاکسازی کند. با این حال میکروگلیای فعال باقی می‌ماند و FIGG تشکیل شده تا حداقل ۲۱ روز بعد بطور موثر در مغز خواهد ماند.

جالب توجه است که ضمن شکل گیری FIGG، مولکول‌های بتا آمیلوئید در اطراف سلول‌های مخمری که در مرکز FIGG اسیر شده‌اند ساخته می‌شوند. این مولکول‌های آمیلوئیدی از انواع یافت شده در پلاک‌هایی اند که در آلزایمر بعنوان مارکر شناخته شده‌اند.

این نتایج نشان دهنده اهمیت بیشتر قارچ‌ها در بیماری زایی برای انسان هاست. علاوه بر بیماری‌های آلرژیک و گندیدگی بافت‌ها، آن ها می‌توانند باعث بروز اختلالات مزمن نورودژنریک مانند آلزایمر، پارکینسون و مولتیپل اسکلروزیس شوند. این تیم تحقیقاتی اکنون در حال برسی این احتمال هستند.

جهت خواندن متن کامل مقاله اینجا کلیک کنید.

منبع:

yon.ir/gu3yC

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.