قابلیت بالای چشمان پریمات‌ها در تشخیص رنگ رخساره یار و سر درونش!

دلیل قابلیت بالای چشمان ما در تشخیص تغییرات رنگ و اثر آن در مراودات اجتماعی
0 11

قابلیت بالای چشمان پریمات‌ها در حساسیت به تغییر رنگ

دید رنگی چشمان ما طوری طراحی شده است که دارای قدرت تشخیص تغییر رنگ بالایی نسبت به سایر دیدهای رنگی داشته باشد چه موجودات زنده دیگر و چه دوربین‌های رنگی. گروهی از محققان متوجه شده‌اند که قابلیت بالای چشمان پریمات‌ها در تشخیص علامت‌های اجتماعی بدن مانند گلگون شدن و یا تغییرات دیگر رنگ صورت آنها را منحصر به فر کرده است به طوری که حتی دوربین‌های دیجیتالی و دیگر دستگاه‌های عکاسی که ما خودمان طراحی کردیم نیز نمی‌توانند با ما رقابت کنند.

دانشیار انسان شناسی دانشگاه نیویورک جیمز هیغام می‌گوید:

قدرت دید ما بسیار عجیب است؛ گیرنده های نور سبز و قرمز ما نور های بسیار مشابهی را دریافت می‌کنند بطوری که امکان دارد کسی فکر کند که ایده آل‌های رنگی ما نسبت به یکدیگر به کلی فرق داشته باشد (یعنی رنگ قرمز را فرد دیگری به عنوان رنگ سبز بشناسد و یا برعکس).

به هر حال ما با این تحقیقات نشان دادیم زمانی که بحث مربوط به تشخیص تغییرات رنگ در علامت‌های اجتماعی می‌شود انسان نسبت به دید رنگی که خود برای تکنولوژی‌های تشخیص رنگ‌اش طراحی کرده قدرت بیشتری پیدا می‌کند.

این تحقیقات بر روی دید سه رنگی انجام شده‌اند که درواقع مکانیسم دید ما است؛ ما رنگ‌های دیگر را بر اساس میزان قرمزی و سبزی و آبی بودن آنها مقایسه می‌کنیم و رنگ آنها را تشخیص می‌دهیم.

فرق اساسی قابلیت بالای چشمان پریمات‌ها در دید رنگی و دوربین‌های دیجیتالی

یکی از تفاوت های عجیبی دید ما با دید دوربین‌های دیجیتالی دارد این است که گیرنده‌های نوری رنگ‌های قرمز و سبز و آبی در ما با فاصله‌های بسیار نزدیک به هم قرار دارند اما در مقابل در دوربین‌های دیجیتالی اینگونه نیست و گیرنده‌های رنگ های سبز و قرمز و آبی با فواصل بسیار زیادی نسبت به هم قرار دارند.

این دوربین‌ها برای ثبت بهتر رنگ‌ها بهینه سازی شده‌اند و بسیاری بر این عقیده اند که این دوربین‌ها باید قدرت بسیار بالایی نسیت به انسان‌ها و سایر پریمات‌ها در تشخیص رنگ‌ها داشته باشند و هنوز جای تعجب دارد که چرا مکانیسم دیدن رنگ انسان‌ها اینگونه طراحی شده است.

نظریه‌های توضیح دهنده دلایل این تفاوت عجیب

یکی از نظریه‌هایی که برای این مدل از دید انسان ها و پریمات ها داده شده است این است که چون پریمات ها و نیاکان انسان‌ها در جنگل‌ها می زیسته‌اند این قابلیت بالای چشمان پریمات‌ها در تشخیص اختلافات رنگ‌ها بین سایه‌های قرمز و سبز را دارا می‌بودند برای مثال تغییر رنگ بین سبزی برگ درختان و سرخی میوه رسیده که غذای این حیوانات است باید به سرعت و دقت تشخیص است.

نظریه دیگری نیز وجود دارد که می گوید انسان ها و پریمات ها باید می‌توانستند که تغییرات فام‌های صورت را در مراوده‌های اجتماعی را تشخیص دهند برای مثال یک گونه از میمون‌ها سیگنال‌های قرمزی بر روی صورت را می‌فرستند یا هنگام جفت گیری اندام‌های جنسی آنها قرمز رنگ می‌شود. مشابه همین دلایل انسان‌ها نیز تغییرات رنگ صورت مانند گل انداختن را از خود نشان می‌دهند.

شرح آزمایشات

در این مطالعات محققان چندین سری عکس از یک نوع میمون رزوس ماده در حین تغییرات فام صورتش که نشان دهنده آماده جفتگیری بودنش است انداختند. آنها نرم افزاری را نیز طراحی کردند که می‌توانست عکس‌ها را بر اساس انواع دیدهای رنگی مختلف تغییر دهد (مانند دید رنگی انسان و یا دوربین دیجیتال و یا کور رنگی‌های مختلف و حتی سیاه و سفید).

آنها این عکس‌ها را بر اساس تغییراتی که بر روی آنها انجام داده بودند طبقه بندی کردند و به 60 نفر از داوطلبان آزمایش تحویل دادند و از آنها خواستند که تشخیص بدهند در کدام گروه از عکس‌ها تغییر رنگ ها بهتر و سریع تر قابل تشخیص است.

طبق نتایج به دست آمده قابلیت بالای چشمان پریمات‌ها در تشخیص تغییرات رنگ در عکس‌هایی که شبیه ساز دید چشم انسان بود بسیار بالاتر و بهتر بود.

شما همراهان همیشگی بیولند می‌توانید مقاله مربوط به این خبر را از اینجا مطالعه نمایید.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.