لتروزول با درمان سرطان عملکرد مغز را تخریب می‌کند

لتروزول با درمان سرطان عملکرد مغز را تخریب میکند
0 1,120

در مطالعه ای که به وسیله محققان دانشگاه ماساچوست و دانشکده پزشکی دانشگاه مریلند روی پریمات‌های غیر انسانی انجام گرفت، مشاهده شد که داروی سرطان پستان به نام لتروزول روی مغز اثرات مضری دارد.

لتروزول یک مهار کننده آرومات (AI) می‌باشد. این دارو اغلب به عنوان درمان کمکی در زنان مبتلا به سرطان پستان وابسته به گیرنده های استروژن استفاده می‌شود. درمان با استفاده از لتروزول با اثرات جانبی مانند گرگرفتگی و تغییرات خلقی همراه است.

در مطالعه جدیدی که روی هر دو جنس مارموست ها (نوعی میمون با جثه کوچک و دم بلند) انجام شد، مشاهده شد که درمان با AI سبب تغییرات رفتاری می‌شود و منشا این تغییرات رفتاری سیستم عصبی مرکزی (CNS) است. لتروزول بر فیزیولوژی نورون ها ناحیه هیپوکامپ مغز تاثیرات منفی دارد.

این مطالعات در مجله Neuroscience منتشر شد.

نقش لتروزول و عوارض جانبی آن در افراد مبتلا به سرطان پستان

Nicole Gervais و همکارانش می‌گویند: یافته های برجسته آنها به هر دو جنس برای درک بیشتر مکانیسم چگونگی تاثیر لتروزول ها بر روی عملکرد مغز و همچنین توسعه روش های درمانی جدید برای بیماران مبتلا به سرطان پستان (درمانی که تاثیرات مضر کمتری روی مغز داشته باشد) نیاز دارند.

استروژن ها از طریق تبدیل تستوسترون توسط آنزیم آروماتاز تولید می‌شوند. بیماران مبتلا به سرطان پستان وابسته به گیرنده های استروژن معمولا به وسیله ادجوانت های مهار کننده آروماتاز مانند لتروزول با جلوگیری از این تبدیل درمان می‌شوند.

AI درمانی همچنین برای مردان مبتلا به سرطان پروستات یا سرطان پستان استفاده می‌شود. متاسفانه دارو های AI می‌توانند عوارض جانبی مانند بی خوابی، افسردگی، گرگرفتگی و مشکلات حافظه ای ایجاد کنند. این عوارض جانبی می‌تواند دلیل محکمی برای بیماران جهت قطع درمان باشد.

به گفته محققان مکانیسم هایی که AI باعث ایجاد این علائم در سیستم عصبی مرکزی میشود، هنوز مشخص نیست.
آنها خاطر نشان کردند که مطالعات در انسان اغلب فاقد کنترل مناسب هستند و فاکتور های گیج کننده ای مانند درمان های همزمان از قبیل شیمی درمانی-رادیوتراپی، استرس و مراحل بیماری به عنوان مانع وجود دارند.
همچنین هیچ گونه تحلیل سیستماتیک مربوط به جنسیت در اثرات جانبی وجود نداشته است.

آیا عوارض جانبی داروی لتروزول در مارموست مشابه انسان است؟

محققان این پژوهش اعلام کردند این مطالعه به منظور بررسی این که آیا درمان مداوم با لتروزول در مارموست، به عنوان یک نمونه پریمات غیر انسانی، باعث ایجاد عوارض جانبی مشابه با انسان میشود یا خیر،صورت گرفت. اما در این مطالعه اثرات مخرب و عوامل گمراه کننده حضور نداشتند.

ساختار و عملکرد مغز مارموست ها و انسان مشابه است. محققان خاطر نشان کردند که در مطالعات پیشین این دوگونه (مارموست و انسان) الگوی خواب، تنظیم دمایی، توانایی شناختی و الگوی اضطراب مشابهی دارند.

9 مارموست نر و 7 مارموست ماده به مدت 4 هفته در پودینگ خود، لتروزول دریافت کردند و اثرات درمان با آن بر شناخت، اضطراب، تنظیم دمایی، محتوای استروژن مغز و فیزیولوژی سلول 32 هرم هیپوکامپ بررسی شد.
محققان گفتند: این اولین پژوهشی بود که جهت مشاهده ی اثر لتروزول بر مغز و رفتار انجام گرفت.

طیف گسترده ای از مطالعات بیانگر این موضوع بود که حیوانات تحت درمان با لتروزول رفتار هایی مانند گرگرفتگی و افزایش اضطراب را از خودشان نشان می‌دهند که در زنان تحت درمان با لتروزول نیز رخ می‌دهد. این دارو همچنین بر حافظه فضایی و عملکرد نورون ها در هیپوکامپ تاثیر می‌گذارد.

لتروزول با درمان سرطان عملکرد مغز را تخریب میکند

نتیجه آزمایش استفاده از داروهای AI در مارموست‌ها

آزمون‌ها نشان دادند در حالی که درمان با لتروزول باعث ایجاد کاهش استرادیول (E2) محیطی می‌شود، میزان آن را به طور غیر منتظره ای در هیپوکامپ افزایش می‌دهد.

آزمون‌های چالش دمایی ثابت کرد که لتروزول درمانی باعث افزایش گرگرفتگی صورت فقط در زنان می‌شود. گرگرفتگی نشان دهنده تاثیر بر فعالیت هیپوتالاموس است حتی اگر تغییر یدر میزان استرادیول صورت نگیرد.

نمودار الکتروفیزیولوژیک نشان داد که لتروزول همچنین باعث تاثیرات منفی بر تحریک پذیری ذاتی نورون های هیپوکامپ در حیوانات نر و ماده می‌شود.

محققان خاطر نشان کردند: نورون‌ها در حیوانات تحت درمان با لتروزول نسبت به نمونه کنترل واکنش ضعیف‌تری نسبت به جریان تزریق نشان می‌دهند و فعالیت های خود به خودی در آنها کاهش یافته است.

محققان نتیجه گرفتند که نتایج مطالعه روی یک پستاندار غیر انسانی مشابه علائم گزارش شده توسط زنانی است که AI ها دریافت می‌کنند. اثرات مضر درمان با لتروزول بر مغز را افزایش سطح استرادیول (E2) هیپوکامپ نشان می‌دهد.

همراهان گرانقدر بیولند شما می‌توانید متن اصلی مقاله را از اینجا بخوانید.

منبع:

yon.ir/HBeel

منبع SOCIETY FOR NEUROSCIENCE
مقاله Journal of Neuroscience

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.