ایجاد نانو واکسن جدید برای ملانوما

نانو واکسن
0 51

روش جدید مبارزه با سرطان

محققان دانشگاه Tel Aviv یک نانوواکسن جدید برای ملانوما، تهاجمی‌ترین نوع سرطان پوست، ایجاد کردند. رویکرد نوآورانه آنها تاکنون در جلوگیری از پیشرفت ملانوما در موش‌های مدل و درمان تومورهای اولیه و متاستازهای ناشی از ملانوما مؤثر بوده است.

تمرکز تحقیقات بر روی یک نانوذره است که پایه‌ای برای این واکسن جدید است. ملانوما در سلول‌های پوست ایجاد می‌شود که ملانین یا رنگدانه پوستی ایجاد می‌کنند.

نتایج این مطالعه در مجله  Nature Nanotechnology منتشر شده‌است.

شما می‌توانید برای اطلاعات بیشتر درمورد ملانوما مقاله زیر را نیز مطالعه نمایید:

پروفسور Satchi-Fainaro، رییس گروه فیزیولوژی و فارماکولوژی و رییس آزمایشگاه تحقیقات سرطان و نانوپزشکی دانشکده پزشکی TAU’s Sackler، می‌گوید:

مبارزه با سرطان و بویژه ملانوما طی سال‌ها از طریق انواع روش‌های درمانی مانند شیمی درمانی، پرتودرمانی و ایمونوتراپی پیشرفت کرده‌است، اما روویکرد واکسن که در برابر بیماری‌های مختلف ویروسی بسیار مؤثر بوده‌است هنوز علیه سرطان تحقق نیافته است.

در این مطالعه ما برای نخستین بار نشان دادیم که می‌توان یک نانوواکسن موثر علیه ملانوما تولید کرد و سیستم ایمنی بدن را نسبت به ایمونوتراپی حساس کرد.

محققان ذرات کوچک به اندازه حدودا  170 نانومتر و ساخته شده از یک پلیمر تخریب پذیر را مهار کردند. در هر ذره، آنها دو پپتید، زنجیره‌های کوتاه اسیدهای آمینه که در سلول‌های ملانوما بیان می‌شوند، را بسته‌بندی کردند. آنها سپس نانوذرات یا نانو واکسن‌ را به یک مدل موش مبتلا به ملانوما تزریق کردند.

ترکیب نانوواکسن با ایمونوتراپی

Satchi-Fainaro می‌گوید:

نانوذرات درست مانند واکسن‌های شناخته شده برای بیماری‌های ناشی از ویروس عمل می‌کردند. آنها سیستم ایمنی موش را تحریک می‌کنند و سلول‌های ایمنی بدن یاد می‌گیرند که سول‌های ملانوما که حاوی دو پپتید هستند را شناسایی کرده و به آن حمله کنند.

این بدان معنی است که سیستم ایمنی موش‌های واکسینه شده با نانو واکسن در صورت ظاهر شدن ملانوما در بدن به سلول‌های ملانوما حمله می‌کنند.

سپس محققان اثر نانوواکسن را تحت سه شرایط مختلف بررسی می‌کنند. در مرحله اول ثابت شده‌است که نانوواکسن دارای اثرات پیشگیری کننده‌است. این واکسن به موش‌های سالم تزریق شد و سپس تزریق سلول‌های ملانوما انجام شد.

Satchi-Fainaro می‌گوید:

نتیجه این شد که موش‌ها بیمار نشدند. به این معنی است که واکسن از بیماری جلوگیری می‌کند.

در مرحله دوم از نانوذرات برای درمان تومور اولیه استفاده شد. ترکیبی از نانوواکسن و درمان‌های ایمونوتراپی روی موش‌های مدل مبتلا به ملانوما انجام شد. این همکاری در درمان، به طور قابل توجهی پیشرفت این بیماری را به تاخیر انداخته و عمر همه موش‌های تحت درمان را تا حد زیادی افزایش داد.

سرانجام محققان رویکرد خود را روی بافت‌های گرفته شده از بیماران مبتلا به متاستازهای مغزی ملانوما تایید کردند. این نشان می‌دهد که از این نانوواکسن می‌توان برای درمان متاستازهای مغزی نیز استفاده کرد.

Satchi-Fainaro می‌گوید:

تحقیقات ما در یک رویکرد کاملاً جدید، رویکرد نانوواکسن، برای درمان مؤثر ملانوما حتی در پیشرفته ترین مراحل بیماری راه را باز می‌کند.

ما بر این باوریم که پلتفرم ما ممکن است برای انواع دیگر سرطان نیز مناسب باشد و کار ما پایه و اساس محکمی برای توسعه سایر نانوواکسن‌های سرطانی است.

منبع دانشگاه Tel Aviv
مقاله Nature Nanotechnology

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.