نانو ذرات دو جزئی پلیمر و طلا و نابودی سلول های سرطانی

نانو ذرات پلیمر-طلا، سلول‌های سرطانی را تشخیص داده و آنها را ردیابی می‌کنند
0 3

نقش نانو ذرات دو جزئی پلیمر – طلا

محققان پژوهشگاه پلیمر و پتروشیمی ایران و دانشگاه علوم پزشکی ایران، یک نوع نانو ذره دو جزئی متشکل از پلیمر و طلا را سنتز کرده اند. این نانو ذرات دو جزئی، سلول‌های سرطانی را تشخیص داده و آنها را ردیابی می‌کنند و با تبدیل نور به گرما، این سلول‌ها را از بین می‌برند. در تصویربرداری نیز می‌توان از این نانو ذرات استفاده کرد.

روش کار نانو ذرات پلیمر – طلا در سلول های سرطانی

در کارایی این نانو ذرات، نانو ذرات طلا نقش اصلی را ایفا می‌کنند. نانوذرات طلا در ازای تابش نور، درون سلول های سرطانی گرما ایجاد می‌کنند و سبب مرگ آنها می‌شوند. برای هدف گیری و تشخیص سلول های سرطانی، از فولیک اسید و ترکیب فتوکرومیک اسپایروپیران در ساختار نانو ذرات نهایی استفاده می‌شود.

حضور فولیک اسید سبب افزایش نفوذ انتخابی درون سلول‌های سرطانی شده و ترکیب فتوکرومیک اسپایروپیران، گونه‌های اکسیژن فعال تولید می‌کند. گونه های اکسیژن فعال تحت تابش نور فرابنفش ایجاد می‌شوند که نقش قابل توجهی در نابودی سلول‌های سرطانی ایفا می‌کنند.

ارزیابی نانو ذرات دو جزئی سنتز شده

از آزمون های EDX، FT-IR و UV-Vis برای شناسایی ساختار و تایید سنتز نانو ذرات دو جزئی استفاده می‌شود. بررسی شکل شناسی و اندازه و توزیع ذرات توسط آزمون هایSEM ، TEM و DLS انجام می‌گیرد.

جهت ارزیابی نفوذ انتخابی به درون سلول های سرطانی، تصویربرداری، درمان فتودینامیکی و نور – گرمایی سلول های سرطانی مغز موش، از آزمون های خاصی استفاده می‌شود. از جمله آنها می‌توان آزمون‌های سمیت سلولی، پلاسمای جفت شده القایی (ICP)، تصویربرداری میکروسکوپی فلورسانس، اندازه‌گیری گونه‌های اکسیژن فعال (ROS) درون سلولی، لیزر مادون قرمز نزدیک و دوربین مادون قرمز را نام برد.

نتایج به دست آمده

اندازه گیری نانوذرات دو جزئی نفوذ کرده به درون سلول‌های سرطانی مغز موش با استفاده از آزمون پلاسمای جفت شده القایی انجام شده است. نتایج حاصل از این اندازه گیری نشان می‌دهد که میزان نفوذ نانو کامپوزیت های دارای فولیک اسید نسبت به نمونه نانو کامپوزیتی فاقد فولیک اسید بیشتر است. این نسبت به ترتیب برابر با 71.4 و 28.8 درصد است.

نانو کامپوزیت‌های دارای فولیک اسید، گونه‌های اکسیژن فعال را به میزان 1.5 تا 2 برابر نسبت به نمونه‌های فاقد فولیک اسید تولید می‌کنند. دلیل این اختلاف، نفوذ بیشتر نانو کامپوزیت‌های دارای فولیک اسید و تجمع آنها درون سلول‌های سرطانی است.

همراهان گرامی بیولند شما می‌توانید متن اصلی مقاله مذکور را از اینجا بخوانید.

منبع:

yon.ir/E37II

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.