نقش سلول‌های حسی ویژه لثه‌ها در محافظت در برابر پریودنتیت

نقش SCC در محافظت در برابر پریودنتیت
0 ۴۵

مقابله با پریودنتیت

طبق گزارش محققان از مرکز Monell Chemical Senses که در مجله Nature Communications منتشر شده‌است، سلول‌های حساس شیمیایی به تازگی در لثه کشف شده در برابر عفونت هایی که به بافت نرم آسیب می‌رسانند و استخوانی را که از دندان محافظت می کند تخریب می‌کنند، از دهان محافظت می‌کنند. با کمک گیرنده‌های طعم تلخ که می‌توانند فرآورده‌های جانبی از باکتری‌های مضر را نیز تشخیص دهند.

این سلول‌های مخصوص لثه سیستم ایمنی بدن را برای کنترل میزان و نوع باکتری‌های موجود در دهان تحریک می‌کنند و ممکن است روزی منجر به درمان‌های شخصی دندانپزشکی در برابر بیماری لثه شود.

شما همچنین می‌توانید مقاله “ژن‌ها در پوسیدگی دندان و بیماری لثه نقش مهمی دارند” را نیز مطالعه نمایید.

پریودنتیت یک اختلال جدی لثه است که ناشی از عدم تعادل در باکتری‌ها و سایر میکروارگانیسم‌های دهان (میکروبیوم دهان) می‌باشد. این ششمین بیماری عفونی شایع و شایع ترین علت ریزش دندان در سراسر جهان است.

دکتر Marco Tizzano، مدیر مرکز Monell، دریافت که سلول‌های تازه شناسایی‌شده، معروف به سلول‌های حسی شیمیایی منفرد (SCC)، در لثه موش‌ها وجود دارند. آنها انواع مختلفی از گیرنده‌های طعم را به همراه یک پروتئین اتصال پایین دست به نام gustducin، بیان می‌کنند.

SCC آشکارسازهای شیمیایی مانند طعم هستند که تحریک کننده‌ها و باکتری‌ها را حس می‌کنند، و زیست شناسان آنها را در سراسر روده، مجاری ادراری، حفره‌های بینی و اکنون در لثه‌ها پیدا کرده‌اند.

Margolskee می‌گوید:

این سلول‌های حسی ممکن است با مهار سیستم ایمنی ذاتی شخص برای تنظیم میکروبیوم دهان، رویکرد جدیدی را برای درمان شخصی پریودنتیت ارائه دهند.

نقش gustducin

این تیم نشان داد که سرکوب مولکول‌های سیگنالینگ طعم مانند gustducin یا از بین بردن ژنتیکی SCCهای لثه در موش‌ها منجر به رشد باکتری‌های دهان و پاتوژن بیماری‌زا و پریودنتیت می‌شود. در مقابل، تحریک گیرنده‌های طعم تلخ در SCC باعث افزایش تولید مولکول‌های ضدمیکروبی می‌شود.

موش‌های بدون gustducin در SSCهای خود، مجموعه میکروب‌های آسیب دیده بیشتری را در مقایسه با موش‌های معمولی در دهان خود نشان می‌دهند. این موضوع دلالت بر این دارد که فقدان gustducin، سیگنال مولکولی سلول‌های نگهبان را از سایر سیستم‌های دیگر تفکیک می‌کند.

مهمتر از همه، تفاوت در ترکیب باکتری دهانی موش‌های فاقد gustducin در مقایسه با موش‌های معمولی قبل از از بین رفتن استخوان در لثه‌ها رخ داده‌است. این بدان معنی است که تفاوت در میکروبیوم دهان می‌تواند برای تشخیص بیماری استفاده شود.

در مطالعات قبلی با سایر بافت‌ها، محققان دریافتند که فعال کردن گیرنده طعم تلخ TAS2R38 که در SCCهای بینی انسان بیان شده است، ترشح پپتیدهای ضد میکروبی (AMP) را تحریک می‌کند که باعث سرکوب رشد پاتوژن‌های تنفسی می‌شود.

به منظور بررسی تأثیر تحریک مکرر SCCهای لثه بر پریودنتیت (و انتشار AMPهای لثه) در مطالعه حاضر، محققان دو بار در روز از دهان‌شویه حاوی ماده فوق العاده تلخ دناتونیوم به لثه موش‌ها استفاده کردند. SCCهای لثه و همچنین مولکول های ضد میکروبی آنها فعال شده که باعث کاهش پریودنتیت در موش‌های نرمال می‌شود، اما در حیوانات مستعد پریودنتیت فاقد gustducin اینگونه نیست.

موش‌های نرمال پس از دریافت دناتونیوم بالا رفتن انتشار یک AMP به نام β-defensin را نشان دادند که با بیش از دو برابر میزان مشاهده شده در موش‌های شاهد که  فقط با دهان‌شویه شور درمان شدند، تولید شد. از طرف دیگر هنگامی که به موش‌های فاقد gustducin دهان‌شویه دناتونیوم داده شد، هیچ تاثیری در سطح β-defensin نداشت.

Tizzano می‌گوید:

مطالعه ما به لیست در حال افزایش از بافت‌هایی که اکنون می‌دانیم حاوی SCC است اضافه می‌کند و نشان می‌دهد که مسیرهای مولکولی رایج در SCCهای لثه در تنظیم میکروبیوتای دهان نقش دارند.

در صورت عدم وجود سیگنالینگ طعم در لثه‌ها، میکروبیوم دهانی در موش‌های فاقد gustducin تغییر یافت.

منبع monell
مقاله nature

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.