کوری شروعی برای ابرقهرمان شدن!

کوری شروعی برای ابرقهرمان شدن
0 0

حس‌های دیگر نیز بعد از کوری قویتر می‌شوند

اگر موشی بینایی خود را مستقیما بعد از یک ضایعه ژنتیکی بعد از تولد از دست بدهد و دچار کوری شود این اتفاق باعث ایجاد اثر قابل توجهی در ناحیه کورتکس مخ و قابلیت‌های حافظه می‌شود، این نتیجه‌گیری‌ها در دانشگاه روهر انجام گرفته شده است.

آنها ثابت کردند که در ماه‌های بعد از کوری مقدار انتقال دهنده‌های عصبی که تنظیم کردن برانگیختگی‌های عصبی و همچنین کد گزاری برای حافظه را برعهده دارند، در تمام مناطق مربوط به اطلاعات حسی دچار تغییر می‌شوند. ناحیه هیپوکمپوس که مرکز یادگیری در سیستم لیمبیک است و نقش مهمی در یادگیری دارد نیز به طور عمیقی تغییر می‌کند.

بعد از از دست دادن قدرت بینایی حس‌های دیگر بسیار حساستر می‌شوند و احساس لامسه و تیز فهمی شنوایی و همچنین احساس بویایی تقویت می‌شود و باعث می‌شود فردی که دچار کوری شده بتواند از این حواس برای جهت یابی در محیط استفاده کند، اما این یادگیری به زمان نیاز دارد.

تعاملات داخل مغز تغییر کرده و باعث افزایش حالت انعطاف سیناپسی می‌شود تا ارتباط های بیشتری بین نورون‌ها ایجاد شود، این پروسه‌ای است که باعث افزایش ایجاد سازگاری وابسته به تجربه، یادگیری و حافظه می‌شود.

سازگاری نیازمند بیشترین تلاش از مغز است

محققان از دانشگاه بوخوم موش‌ها را بعد از کوری مورد مطالعه قرار دادند. آنها مقدار انتقال دهنده‌های عصبی در موش‌ها را بعد از کوری مورد بررسی قرار دادند و سپس آن یافته‌ها را با یافته‌های موجود در موش‌های سالم مقایسه کردند و متوجه شدند که موش‌هایی که دچار کوری شده بودند، دارای قابلیت بالایی در حل مسائل مربوط به تصورات سه بعدی داشتند.

قبل از ایجاد هرگونه تغییر در قشرهای احساسی مغز محققان مشاهده کردند که از دست دادن بینایی در مرحله اول باعث افزایش گیرنده‌های ناقلین عصبی و ایجاد سیناپس‌های عصبی در ناحیه هیپوکمپوس مغز می‌شود.

انعطاف پذیری نورون‌های هیپوکمپوس بالا رفته و سیناپس ‌ی بیشتری تشکیل می‌دهد و حافظه سه بعدی هم تحت تاثیر آن بالا می‌رود. در همین حین البته مقدار گیرنده‌های انتقال دهنده‌های عصبی در ناحیه کورتکس بینایی تغییر پیدا می‌کند و همچنین در قشرهای حسی مغز که اطلاعات حسی را پردازش می‌کنند همین تغییرات انجام می‌شود.

بعد از اینکه کوری ایجاد شد مغز سعی می‌کند تا این فقدان را با افزایش حساسیت خود برای دریافت سیگنال‌های بینایی که دیگر وجود ندارد بالا ببرد.

محقق دنیس مانهان-واگان که این مطالعات را هدایت می‌کرد می گوید:

زمانی که قسمت بینایی از کار می‌افتد و کوری پیش می‌آید، قسمت‌های حسی دیگر شروع به افزایش شدید حساسیت در خود می‌کنند. مطالعات ما نشان می‌دهد که این پروسه سازماندهی مجدد همراه با تغییرات سنگین در القا و عمل در گیرنده‌های کلیدی انتقال دهنده‌های عصبی در مغز است.

شما مخاطبان همیشگی بیولند می توانید مقاله اصلی را در اینجا مطالعه نمایید.

منبع:

http://yon.ir/tWOgA

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.